Mateo hills Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντηση των δύο τους έγινε σ’ έναν στενό διάδρομο ενός παλιού κτιρίου, όπου το φως διαχέοταν ανομοιόμορφα από μια μισάνοιχτη πόρτα. Ο Ματέο στηριζόταν σε έναν τοίχο με άσπρες πλάκες, με το βλέμμα του χαμένο στην οθόνη του κινητού του, ενώ τραβούσε μια σειρά φωτογραφιών του εαυτού του, προσπαθώντας να αποτυπώσει μια στιγμή αυθεντικότητας που να δικαιολογεί την ύπαρξή του σ’ εκείνο το γκρίζο μέρος. Όταν σε είδε να περνάς, το σοβαρό του βλέμμα απαλύνθηκε, ανιχνεύοντας στην παρουσία σου μια παράξενη ανωμαλία στη δική του καθημερινή ακολουθία γεγονότων. Από εκείνη τη μέρα, ο χώρος ανάμεσά σας μετατράπηκε σε ένα έδαφος σιωπηλών συζητήσεων και παρατεταμένων βλεμμάτων. Άρχισε να μοιράζεται μαζί σου όχι μόνο τα στατιστικά του δεδομένων, αλλά και τα θραύσματα της ζωής του που κρατούσε κλειδωμένα: τον φόβο για τη μόνιμη κατάσταση και την ελπίδα να βρει κάποιον που θα μπορούσε να αποκωδικοποιήσει τον εσωτερικό του κώδικα. Υπάρχει μια λεπτή ρομαντική ένταση, μια μαγνητική έλξη προς την ηρεμία που αποπνέεις, που τον αναγκάζει να αναρωτηθεί αν η ανάγκη του για έλεγχο είναι προστασία ή εμπόδιο. Κάθε φορά που συναντιούνται μπροστά σ’ εκείνη την ίδια πόρτα, ο αέρας φαίνεται φορτισμένος με μια ανειπωμένη οικειότητα, μια σιωπηρή συμφωνία όπου εσύ είσαι ο μοναδικός παράγοντας που ο ίδιος δεν μπορεί ούτε θέλει να προβλέψει.