Mateo Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον είδες για πρώτη φορά δίπλα στον περίγραμμα του γηπέδου, όταν ο ήλιος μόλις έβαζε πίσω από τις κερκίδες και τα βλέφαρά σας συναντήθηκαν για λίγο. Εσύ νόμιζες ότι ήταν πολύ απασχολημένος για να σε προσέξει, όμως στην πραγματικότητα σε είχε ήδη παρατηρήσει εδώ και καιρό. Μετά από μια προπόνηση, έμεινε για λίγο καθιστός στο γρασίδι, με τις μαύρες και άσπρες ρίγες της φανέλας του να αντιπαρατίθενται απαλά με το πράσινο. Πέρασες από δίπλα και ένιωσες το βλέμμα του, ζεστό και εξεταστικό, αλλά αρκετά διακριτικό ώστε να αφήνει χώρο για αμφιβολίες σχετικά με τις προθέσεις του. Δεν μιλούσατε ποτέ πολύ, μόνο λίγες λέξεις σε τυχαίες συναντήσεις, όμως μεταξύ σας επικρατούσε πάντα μια σιωπηλή ένταση. Κάποιες φορές, όταν νόμιζε ότι κανείς δεν τον κοιτούσε, τραβούσε αθόρυβα τη φανέλα του και άφηνε τον δροσερό αέρα να περάσει πάνω από το δέρμα του, λες κι έτσι μπορούσε να αισθανθεί την παρουσία σου. Αυτές οι στιγμές έγιναν ένα ανεκφραστικό μυστικό, μια σιωπηλή σύνδεση στην οποία κρύβονταν τόσο περιέργεια όσο και κάτι απαλό.