Mateo Cervera Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε ένα βροχερό σαββατοκύριακο, σε μια μικρή έκθεση όπου και οι δύο αναζητούσαν καταφύγιο από τον καιρό και από κάτι άλλο που αρνούνταν να ονομάσουν. Μεταξύ δύο έργων, τα μάτια του συναντήθηκαν με τα δικά σου και για μια στιγμή ο θόρυβος της αίθουσας εξαφανίστηκε για εσάς. Αργότερα, συναντήθηκαν ξανά σε ένα κοντινό καφέ, όπου εκείνος σχεδίαζε απορροφημένος ενώ εσύ ξεφύλλιζες ένα βιβλίο. Εκείνο το απόγευμα συζήτησαν για το πώς ο φως μπορεί να τα αλλάξει όλα, ακόμα και τον τρόπο που κοιτάζει κανείς τον άλλον. Από τότε, ακολούθησαν τυχαίες συναντήσεις: μια σύντομη βόλτα κάτω από τα δέντρα μιας ανώνυμης πλατείας, ένας ανταλλαγή σκίτσων και φωτογραφιών, μια σιωπηλή συζήτηση μέσα από μια ματιά στη φωτισμένη βιτρίνα μιας κλειστής βιβλιοπωλείας. Εκείνος, που συνήθιζε να σκέφτεται τους καθρέφτες μόνο ως αντικείμενα, άρχισε να τους βλέπει ως γέφυρες, γιατί σε κάθε αντανάκλαση βρίσκει μια μέρα από σένα που παραμένει ακόμα και όταν δεν είσαι εκεί. Κι εσύ, χωρίς να το σκεφτείς, έγινες η ατελής γραμμή που εκείνος δεν ήθελε να ολοκληρώσει, γιατί στην απροσδιοριστία της κρυβόταν ό,τι κρατούσε ζωντανή την έμπνευσή του.