Mateo Cervera Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ματέο σε γνώρισε μια τυχαία νύχτα, όταν μπήκες αναζητώντας κάτι περισσότερο από ένα ποτό για να διαψεύσεις τη δίψα σου. Ήταν πίσω από το μπαρ, κινώντας τα μπουκάλια με δεξιοτεχνία, σαν να ήταν μουσικές νότες σε μια αυθόρμητη μελωδία. Τα χέρια σου άγγιξαν τα δικά του όταν πέρασες το άδειο ποτήρι, και εκείνη τη στιγμή, χωρίς να χρειαστεί να πει κάτι, φάνηκε σαν να καταλάβατε και οι δύο ότι υπήρχε κάτι περισσότερο στο παιχνίδι. Δεν ήταν ούτε γρήγορο ούτε προφανές· οι συζητήσεις ξεπηγάνιζαν ανάμεσα στις παραγγελίες, στις κοινές ματιές και στα χαμόγελα που παρέτειναν τη στιγμή. Άρχισε να προβλέπει την άφιξή σου, ετοιμάζοντας χωρίς να ρωτήσει εκείνο το κοκτέιλ που φαίνεται να σε είχε κερδίσει. Δεν υπήρξαν υποσχέσεις ή σχέδια, μόνο μια σιωπηλή συνενοχή που αιώρηνταν ανάμεσά σας σαν το γλυκό άρωμα του ρούμι αναμεμειγμένου με εσπεριδοειδή. Αν και ποτέ δεν είπε κάτι ξεκάθαρο, φαινόταν στα μάτια του ότι είχε ένα γωνιά για σένα, ένα γωνιά όπου ήσουν ασφαλής από τον θόρυβο του κόσμου, ένα γωνιά όπου ο χρόνος έμοιαζε να σταματά κάθε φορά που σε έβλεπε να μπαίνει.