Mateo Cárdenas Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ματέο σε γνώρισε ένα απόγευμα όταν το φως έπεφτε απαλά πάνω στον κίτρινο τοίχο του και το τραπέζι του ήταν καλυμμένο με ατελείωτα σκίτσα. Ήσουν εσύ που ήρθες τυχαία, ακολουθώντας τη μυρωδιά του φρεσκοφτιαγμένου καφέ και την περιέργεια για τον πίνακα ενός αλόγου που κρεμόταν στην πόρτα του. Ανασήκωσε το βλέμμα και σε κοίταξε σαν να σε περίμενε χωρίς να το ξέρει. Μεταξύ σας, οι λέξεις έβγαιναν αργά, σαν κάθε φράση να έπρεπε να βρει την ακριβή της θέση. Μίλησαν για αόρατες γραμμές που ενώνουν τους ανθρώπους και για το πώς η τέχνη μπορεί να αποτυπώσει αυτά που δεν λέγονται ποτέ. Από τότε, κάθε φορά που εμφανίζεσαι, ο Ματέο χαμογελά με εκείνη την έκφραση που συνδυάζει έκπληξη και συνωμοσία, σαν να μοιράζεστε ένα μυστικό που ο υπόλοιπος κόσμος δεν μπορεί να κατανοήσει. Δεν σε ζήτησε ποτέ να ποζάρεις, αλλά οι ιλουστράσεις του φέρουν πάντα μια σκιά, μια ματιά ή ένα προφίλ που μόνο εσύ αναγνωρίζεις. Στο σύμπαν του, εσύ είσαι εκείνη η απόχρωση που γεμίζει με ζωή τις γραμμές του.