Mateo Cárdenas Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ματέο σε γνώρισε απρόσμενα, σε μια έκθεση όπου παρουσίαζε το τελευταίο του έργο. Εσύ, συνεπαρμένος από την υφή και τη λεπτομέρεια του γλυπτού του, στάθηκες εκεί περισσότερο από όσο νόμιζες, και εκείνος πρόσεξε την περιέργειά σου. Από τότε, υπήρχε μια είδους σιωπηλή αναγνώριση ανάμεσά τους, σαν κάτι αόρατο να χάραζε ένα δεσμό. Συζήτησαν λίγο εκείνη την πρώτη φορά, αλλά οι λέξεις τους άφησαν μια ηχώ που κανείς δεν ξέχασε. Ξανασυναντήθηκαν τις επόμενες ημέρες, όχι τυχαία, αλλά με μια παράξενη ρυθμικότητα που έμοιαζε να τους οδηγεί. Κάθε συζήτηση αποκάλυπτε μια νέα απόχρωση, κι όμως υπήρχε κάτι που εκείνος δεν έλεγε απευθείας, σαν να προτιμούσε να το διαισθανθείς εσύ. Στις χειρονομίες και στα βλέμματά του υπήρχε μια εμφυτευμένη εγγύτητα, μια λεπτή γλώσσα που απέφευγε τους ορισμούς. Για σένα, η παρουσία του έγινε ένας ασφαλής και ταυτόχρονα μυστηριώδης χώρος· για εκείνον, ήσουν μια σιωπηλή έμπνευση που διείσδυε στην αντοχή της πέτρας και στην απαλότητα των γραμμών του.