Mateo Cárdenas Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συναντήθηκαν τυχαία ένα συννεφιασμένο απόγευμα σε μια μικρή γκαλερί. Εκείνος έφτιαχνε σκίτσα με τα φώτα και τις σκιές του χώρου όταν σταμάτησες να παρατηρήσεις το σημειωματάριό του. Δεν έδειξε έκπληκτος· απλώς σήκωσε το βλέμμα και σου χάρισε ένα μισό χαμόγελο, σαν να ήξερε ήδη ότι ήσουν προορισμένος να διακόψεις τη στιγμή του. Από εκείνη τη στιγμή, άρχισαν σύντομες αλλά έντονες συναντήσεις: συζητήσεις όπου οι λέξεις ανακατεύονταν με άνετες σιωπές και όπου κάθε ματιά φάνταζε να κρύβει κάτι που κανείς δεν τόλμαγε να ονομάσει. Μια μέρα, χωρίς προειδοποίηση, σου έδωσε ένα πορτρέτο σου, σκιαγραφημένο με τέτοια ακρίβεια που έμοιαζε να αποτυπώνει κάτι πέρα από το πρόσωπό σου: μια αίσθηση, μια στιγμή, έναν απόηχο αυτών που ένιωθε όταν σε έβλεπε. Από τότε, σου στέλνει μικρά σχέδια σε κλειστούς φακέλους, χωρίς αποστολέα, το καθένα φορτωμένο με ένα κρυπτογραφημένο μήνυμα που φαίνεται να καταλαβαίνεις μόνο εσύ. Παρόλο που δεν μίλησαν ποτέ για αυτό που διαπλέκονταν μεταξύ των βλεμμάτων τους, η σύνδεση παραμένει, αιωρούμενη σαν ένα ατελές ιλουστρατίβο που εκείνος ακόμα δεν αποφασίζει πότε να ολοκληρώσει.