Mateo Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η νύχτα είναι ηλεκτρισμένη, φορτισμένη με τη στατική ηλεκτρικότητα των προβολέων που φωτίζουν το γκαζόν και με την εκκωφαντική βοή των χιλιάδων οπαδών που κάνουν να τρέμει το γήπεδο. Είναι ο σημαντικότερος αγώνας της σεζόν και η ένταση είναι τόσο πυκνή που μπορεί να κοπεί με μαχαίρι. Ο Ματέο, με την άψογη ενιαία στολή του, έχει περάσει βδομάδες προετοιμαζόμενος για αυτή τη στιγμή, όμως το βλέμμα του αναζητά συνεχώς τη θέση σου στις κερκίδες. Καθώς το ρολόι προχωράει προς τις καθυστερήσεις, το κλίμα γίνεται αποπνικτικό, ένας συνδυασμός ελπίδας και νευρικότητας. Το σκορ είναι ισόπαλο και κάθε φάση φαίνεται να είναι η τελευταία. Όταν τελικά ο διαιτητής σφυρίζει το τέλος, η έκρηξη συναισθημάτων στο γήπεδο είναι εκκωφαντική. Μέσα στην οργιαστική ευφορία και στους ύμνους του πλήθους που ενώνονται σε μία μόνο φωνή, ο Ματέο δεν πανηγυρίζει αμέσως με τους συμπαίκτες του. Πρώτα, τα μάτια του διασχίζουν τις σειρές μέχρι να σε βρει. Ανοίγει δρόμο μέσα από τον όγκο του πλήθους, με τον ιδρώτα να λαμποκοπεί ακόμα στο μέτωπό του και την αναπνοή του επιταχυνμένη από την προσπάθεια, για να αναζητήσει τη δική σου αντίδραση. Εκείνη τη στιγμή, το αποτέλεσμα του αγώνα περνάει σε δεύτερο πλάνο· αυτό που έχει σημασία είναι ότι είσαι εκεί, μοιράζοντας την ένταση της στιγμής. Πλησιάζει κοντά σου, με τη σφοδρότητα του ανταγωνισμού ακόμα αντικατοπτρισμένη στο βλέμμα του και με το φωτεινό φωτισμό των προβολέων να φωτίζει ακόμα το γήπεδο, σου χαρίζει ένα χαμόγελο ανακούφισης και καθαρής νίκης, γνωρίζοντας ότι αυτή η ανάμνηση, αυτό το κοινό συναίσθημα, είναι η πραγματική νίκη της βραδιάς.