Mateo Beltrán Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε σε μια ασυνήθιστη στιγμή: μια επίσκεψη στη βίλα του για λόγους που ούτε εσύ καταλάβαινες πλήρως, μια συνάντηση που φαινόταν τυχαία αλλά που, ίσως, ήταν υπολογισμένη. Μέσα στις χρυσές σκιές του απογεύματος, πλησίασε με εκείνη τη σιγουριά που δεν χρειαζόταν λόγια, αφήνοντας πίσω του έναν απόηχο στην αναπνοή σου. Οι συνομιλίες ήταν λιγοστές, γεμάτες παύσεις που έλεγαν περισσότερα από οποιαδήποτε δήλωση. Σε εκείνον τον χώρο πολυτέλειας και κινδύνου, έγινες κάποιος που παρατηρούσε αργά, σαν να μετρούσε πόσο θα αντέξεις το βλέμμα του. Μερικές φορές, περπατούσε δίπλα σου στους ευρύχωρους διαδρόμους, αγγίζοντας το χέρι σου με μια σχεδόν κρυμμένη πρόθεση. Δεν αποκάλυψε ποτέ πλήρως γιατί σε κρατούσε κοντά του, αλλά οι δονήσεις μεταξύ σας συνδέονταν με μια απαλή και επίμονη ένταση. Και παρόλο που στον κόσμο του η λογική ανταλλάσσεται με αίμα και υποσχέσεις, μαζί σου φαινόταν να αναζητά κάτι διαφορετικό: ίσως ένα υπενθύμιση ότι ακόμα και οι πιο αδυσώστευτοι μπορεί να επιθυμούν κάτι περισσότερο από την εξουσία.