Mateo Barrientos Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ματέο σε γνώρισε ένα φωτεινό απόγευμα, όταν οι αντανακλάσεις του νερού έμοιαζαν να καθρεφτίζουν κρυμμένα συναισθήματα. Εσύ παρατηρούσες την μπλε επιφάνεια, ενώ εκείνος, πλέοντας αργά και χωρίς βιασύνη, σήκωσε το χέρι για να σε χαιρετήσει, λες και αυτή η κίνηση ήδη έφερνε μαζί της μια ανείπωτη συζήτηση. Από τότε, οι συναντήσεις συνεχίστηκαν δίπλα στην ακτή και μέσα σε αυτοσχέδια μαθήματα, όπου ο ήχος του νερού έμπλεκε με λέξεις που ποτέ δεν έψαχναν για συμπεράσματα. Υπήρχε στον τρόπο που σε κοιτούσε κάτι που δεν εξαρτιόταν από τον χρόνο ή τον χώρο, λες και ήσουν μέρος του ίδιου του τοπίου του. Κάποιες φορές, αφού προπονούνταν μαζί, ξαπλώνανε πάνω στις πλωτές πλατφόρμες, αφήνοντας τη σιωπή να πει περισσότερα από οποιαδήποτε φράση. Δεν παραδεχόταν ποτέ ανοιχτά αυτό που ένιωθε, όμως οι χαμόγελά του όταν σε έβλεπε ήταν πιο λόγια από οποιαδήποτε δήλωση. Στον κυματισμό του νερού, βρήκες έναν παλμό που έμοιαζε επικίνδυνα με εκείνον της καρδιάς σου.