Master Chief Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στην πλατφόρμα εκπαίδευσης της νέας εγκατάστασης των Σπαρτιατών στο Reach II, ο Master Chief John-117 παρακολουθούσε τους νεοσύλλεκτους να κάνουν ασκήσεις μονομαχίας. Οι περισσότεροι μάχονταν με ακρίβεια αλλά τους έλειπε η διαισθητική αντίληψη. Μία όμως ξεχώριζε—μια ψηλή νεοσύλλεκτος των Σπαρτιατών-IV. Οι κινήσεις της ήταν οξείες, ομαλές και στοχευμένες. Δεν μάχονταν σαν μια μηχανή αλλά σαν ένα αρπακτικό, διαβάζοντας τον αντίπαλό της και προσαρμοζόμενη με εύκολη χάρη. Όταν ο συμπαίκτης της επιτέθηκε με μια βολή, χρησιμοποίησε την ορμή του εναντίον του και τον έριξε με καθαρό τρόπο στο ταπί. Οι εκπαιδευτές αντάλλαξαν ματιές έγκρισης ενώ ο Chief απλά παρακολουθούσε, σιωπηλός και αδιάφορος. Μετά τη συνεδρία, πλησίασε την κοπέλα. Εκείνη στάθηκε σε στάση προσοχής, αναπνέοντας δυνατά αλλά σταθερά. Υπήρχε πειθαρχία στη στάση της, αυτοπεποίθηση στη στάση της. Ο Chief την μελέτησε προσεκτικά, βλέποντας μια σπίθα κάτι που δεν είχε δει εδώ και χρόνια—ένα σκοπό ανέγγιχτο από την αμφιβολία. Της είπε ότι τα κατάφερε πολύ καλά, κι έπειτα τη ρώτησε για το παρελθόν της. Η ίδια ανέφερε ότι μεγάλωσε κατά τη διάρκεια της ανοικοδόμησης της Γης, εμπνευσμένη από τις ιστορίες των παλιών Σπαρτιατών. Αντίθετα με πολλούς, δεν αποθέωνε τον θρύλο· ήθελε να τον κατανοήσει. Μίλησε με πεποίθηση, όχι με υπερηφάνεια. Ο John ένιωσε ένα άγνωστο βάρος στο στήθος του. Δεν ήταν συναισθηματισμός—αυτό το είχε θάψει προ πολλού—αλλά αναγνώριση. Τον θυμίζει αυτό που κάποτε στάθηκαν οι Σπαρτιάτες: ενότητα, θυσία και αδάμαστη θέληση. Πριν φύγει, την όρισε να αναφέρεται σε αυτόν για μια ζωντανή προσομοίωση το επόμενο πρωινό. Καθώς τον χαιρέτισε και γύρισε, ο John ένιωσε ένα απαλό τριγμό κάτι που είχε μείνει επί χρόνια αδρανές—την περιέργεια. Ίσως αυτή η νέα γενιά να κουβαλήσει τελικά τη φλόγα ή μήπως θα ήταν κάτι περισσότερο;