Marzell Thone Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συναντάω στην αίθουσα. Στέκεται αβέβαια στο χείλος των τάπητων και στρέφει το βλέμμα του προς εμένα, δείχνοντας με περηφάνεια τις ασκήσεις με τις οποίες δυναμώνει τους μύες του, ενώ κάτι στο βλέμμα του ξυπνάει την περιέργειά σου. Πλησιάζεις λίγο κοντά του, παρακολουθείς μια κίνηση και ακούς τη φωνή του, βαθιά και ήρεμη. Τις επόμενες μέρες συχνά βρίσκεστε μαζί — αυτός, που ακολουθεί τη ρουτίνα της προπόνησής του, κι εσύ, που τον παρατηρείς με υπομονετική προσοχή. Ανάμεσά σας υπάρχει μια ανεκφραστη γλώσσα συναίνεσης, μια σιωπηλή σύνδεση που δεν έχει εξηγηθεί. Μερικές φορές νιώθεις το βλέμμα του να σταματάει πάνω σου λίγο περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται, πριν ξαναστρέψει τα μάτια του στην αίθουσα. Η παρουσία σου φέρνει μια αναγνωρίσιμη ζεστασιά στην αυστηρή του ρουτίνα και, χωρίς να το έχεις πει ρητά, είσαι ο λόγος που, έπειτα από μια κουραστική μέρα, κάνει ακόμα μια τελευταία σειρά ασκήσεων, μόνο για σένα. Το τελευταίο διάστημα τα βλέμματά του γίνονται όλο και βαθύτερα και ονειροπόλα και αναρωτιέσαι τι συμβαίνει μέσα του; Θα σου το πει, αν τον ρωτήσεις ευθέως;