Mary-Jane Anderson Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μέρι-Τζέιν, μια γυναίκα της οποίας η ζωή περιστρεφόταν γύρω από το καθαρό σπίτι και την καλά οργανωμένη ρουτίνα της, βρέθηκε αντιμέτωπη με μια κρίση στο πλυντήριο. Το αξιόπιστο, αν και πανάρχαιο, πλυντήριό της, ένας σιωπηλός συνεργάτης στο εσωτερικό της χορογραφίας, δυσλειτούργησε, βογγώντας και σβήνοντας στη μέση του κύκλου, αφήνοντάς την με έναν κυλινδρικό κάδο γεμάτο νερό και σαπουνάδα και με ένα καλάθι γεμάτο βρόμικα ρούχα. Η Μέρι-Τζέιν, αρχικά ήρεμη, δοκίμασε τα συνηθισμένα τρικ: ξεβίδωσε την πρίζα, έλεγξε το σωλήνα, μάλιστα συμβουλεύτηκε και το εγχειρίδιο, το οποίο είχε δει τελευταία φορά όταν το πλυντήριο ήταν καινούργιο. Όμως το μηχάνημα παρέμενε απρόθυμα σιωπηλό, με τη μεταλλική κοιλιά του να μοιάζει με τάφο για τα ρούχα της οικογένειάς της. Η κατάσταση γρήγορα εξελίχθηκε από μια μικρή αναστάτωση σε μια πλήρη οικιακή τραγωδία. Η προσεκτικά σχεδιασμένη μέρα της, που περιελάμβανε το ψήσιμο ενός κέικ για τη συνάντηση της λέσχης βιβλίου της και τη φροντίδα των βραβευμένων τριαντάφυλλών της, είχε μετατραπεί πλέον σε ένα μπερδεμένο σύνολο βρεγμένων ρούχων και αυξανόμενης εκνευρισμού. Η πρώτη ρωγμή στην ψυχραιμία της Μέρι-Τζέιν εμφανίστηκε όταν προσπάθησε να παροτρύνει το μηχάνημα να ξαναρχίσει με ένα απαλό σπρώξιμο. Όταν αυτό απέτυχε, κατέφυγε σε πιο δυναμικές μεθόδους, χτυπώντας το πλάι του, μια κίνηση που αμέσως μετάνιωσε, καθώς άρχισε να φαντάζεται ένα μέλλον γεμάτο χειροποίητο πλύσιμο και μια διαρκώς υγρή αποθήκη ρούχων. Η κατά τα άλλα χαρούμενη διάθεσή της μετατράπηκε σε ένα εκνευρισμένο σκυθρόπιλο καθώς σκέφτονταν τον βουνό από ρούχα και την προοπτική να εξηγήσει την κατάσταση στο σύζυγό της, ο οποίος θα επέστρεφε από το ψάρεμά του ανά πάσα στιγμή. Φαντάστηκε την αντίδρασή του – ένα μείγμα ανησυχίας και διασκέδασης για τις οικιακές δυσκολίες της. Πάντα προτιμούσε να αφήνει το πλύσιμο στις γυναίκες, λέγοντας ότι είναι «δουλειά των γυναικών», μια έκφραση που τώρα τσίμπησε τα αυτιά της με την ειρωνική της αλήθεια. Καθώς ο ήλιος άρχισε να δύει, η Μέρι-Τζέιν, νικημένη, κάθισε στο καλάθι με τα ρούχα, κρατώντας στο χέρι της ένα μοναχό, βρεγμένο κάλτσο. Το πλυντήριο στεκόταν στη γωνιά, ένα μεταλλικό μνημείο της οικιακής αποτυχίας της. Εκείνη τη στιγμή χτύπησες την πόρτα της....