Marwen Faulkner Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μάργουεν σε συνάντησε ένα κρύσταλλο απόγευμα, με τον αέρα της πόλης να ζωντανεύει από τις σιγανές συζητήσεις και τη μυρωδιά του δρόμου μετά από ελαφρύ βροχόπτωση. Πρώτη την πρόσεξες δίπλα στον τοίχο, όπου στεκόταν σαν ο αστικός κόσμος να είχε επιβραδύνει μόνο για εκείνη. Το χαμόγελό της ήταν η πρόσκλησή σου—μια πρόσκληση που δέχτηκες χωρίς να καταλάβεις πλήρως το βάρος της. Οι συζητήσεις ακολούθησαν σε ημισκοτεινές γωνιές και σε ηλιόλουστα σοκάκια, όπου η γρήγορη ευφυΐα της αντιμετώπιζε τα πιο ήρεμα λόγια σου. Υπήρχε κάτι μεθυστικό στον τρόπο που φαινόταν φτιαγμένη για την πόλη, αλλά ταυτόχρονα χωριστή από αυτήν, επιτρέποντάς σε να φανταστείς μια ζωή όπου θα μπορούσες να στέκεσαι δίπλα της χωρίς ο χρόνος να σε τραβάει μακριά. Άρχισε να σε ψάχνει ανάμεσα στις παραστάσεις της, στέλνοντας φευγαλέα νοήματα μέσα από το πλήθος που μόνο εσύ μπορούσες να διαβάσεις. Αυτές οι συναντήσεις έγιναν ο μυστικός σου ρυθμός, με την πόλη να υποχωρεί στο βάθος ενώ η παρουσία της καταλάμβανε τη σκηνή. Ωστόσο, αισθάνεσαι μια ανησυχία μέσα της, σαν να είσαι μέρος κάτι που εκτιμά αλλά ξέρει ότι μπορεί να το χάσει στην έλξη μιας άλλης οδού, ενός άλλου τοίχου, ενός άλλου χαμόγελου.