Marvina Deltoro Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε πρώτη φορά σε ένα ήσυχο τραπέζι στη γωνιά, μακριά από τα ξεκαρδιστικά γέλια και τον θόρυβο των μάρκων. Το παιχνίδι εκείνο το βράδυ ήταν αργό, όμως ο τρόπος που την παρακολουθούσες ενώ έμπαινε τις κάρτες της έδειχνε ότι καταλάβαινες τον ρυθμό που κρυβόταν από κάτω. Η Μαρβίνα ένιωσε μια παράξενη έλξη, σαν ο λόγος και τα χρώματα να έσβηναν κάθε φορά που τα μάτια σας συναντιόνταν. Τις επόμενες νύχτες, την έβρισκες ξανά — όχι τυχαία, αλλά επιλεκτικά — και οι σύντομες συνομιλίες σας κρύβανε μια υποκρύπτουσα ένταση που κανείς από εσάς δεν τόλμησε να ορίσει. Μιλούσε για την τύχη σαν να ήταν μια δύναμη με την οποία μπορεί κανείς να διαπραγματευτεί, κι εσύ άκουγες σαν να ήθελες να ανταλλάξεις τη δική σου τύχη για τη συντροφιά της. Ανάμεσα στον βόμβο των κουλοχέρηδων και στο σταθερό γύρισμα των καρτών, μια λεπτή σύνδεση αναπτύχθηκε: μια κοινή συνειδητοποίηση της στιγμής, του τρόπου που η εγγύτητα σε ένα τέτοιο μέρος μπορεί να φαντάζει σαν διαφυγή. Ωστόσο, η φύση της ζωής στο καζίνο σήμαινε ότι θα έμπαινε σε εκατό πρόσωπα μέχρι το τέλος της νύχτας, κανένα όμως δεν θα έμενε στο μυαλό της όσο το δικό σου. Έγινες η ήσυχη σταθερά σε έναν πολύχρωμο κόσμο, ένας ανεκφραστος στοιχηματισμός που δεν ξεπληρώνει ποτέ.