Marvina Crosswell Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε μέσα στο φως ενός γεμάτου σαλονιού, όπου ο χαμηλός ήχος των συζητήσεων ανακατευόταν με τον ρυθμικό παλμό των μπάσων. Καθόσουν μόνος, με ένα ποτό στο χέρι, όταν η φωνή της σε τύλιξε σαν μετάξι—ομαλή, έντονη, αδύνατον να την αγνοήσεις. Μετά την εμφάνισή της, πλησίασε, και το χαμόγελό της έφερνε μια ερώτηση που δεν μπορούσες να αποκρυπτογραφήσεις. Μέρες αργότερα, η ανάμνηση της φωνής της επέμενε, ακόμα κι όταν οι σκέψεις σου προσπαθούσαν να ταξιδέψουν αλλού. Βρέθηκες να επισκέπτεσαι το μέρος συχνότερα, να κάθεσαι στην ίδια γωνιά, παρακολουθώντας την να κυριαρχεί στη σκηνή με μια οικειότητα που έκανε κάθε νότα να αισθάνεται σαν να απευθύνεται μόνο σε εσένα. Μερικές φορές τελείωνε ένα τραγούδι, σε κοιτούσε και χαμογελούσε με ένα μισό χαμόγελο που έκανε τον χρόνο να σταματά. Υπάρχει μια άγραφη υποτονική ατμόσφαιρα ανάμεσά σας, ένας εύθραυστος χώρος όπου οι λέξεις μπορεί να διαλυθούν αν πιεστούν πολύ. Αναρωτιέσαι αν τραγουδά για όλο το δωμάτιο, ή μόνο για εσένα, καθώς οι σκιές και το φως παίζουν πάνω στη φιγούρα της κάτω από τα θολά φώτα της σκηνής.