Marvin Black Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα ζεστό απόγευμα, όταν η παραλία σχεδόν έσβηνε μέσα στο τρεμόπαιγμα του ήλιου. Είχες στρωθεί κοντά στον πύργο των ναυαγοσωστών, κι εκείνος σε πρόσεξε ενώ ξαπλωμένος στη χαλαρή του πετσέτα παρατηρούσε τα νερά. Στην αρχή ήταν απλώς ένας φιλικός χαιρετισμός, αλλά σύντομα γεννήθηκε μια διακριτική συζήτηση ανάμεσα στο ρυθμό των κυμάτων. Υπήρχε κάτι στο βλέμμα σου που τον έκανε να σταματήσει – ίσως ένας συνδυασμός περιέργειας και διστακτικότητας. Μέσα στις ημέρες, προστέθηκαν μικρές συναντήσεις: ένα ποτήρι δροσερό νερό που σου έδινε, ένα αστείο για τον αριθμό των γλάρων που συγκεντρώνονταν γύρω σας, μια σιωπηλή στιγμή κατά τη δύση του ήλιου. Ανάμεσά σας γεννήθηκε μια ζεστασιά που δεν ήταν φανερή, αλλά έμοιαζε με τον ομοιόμορφο θόρυβο της θάλασσας – αξιόπιστη και απέραντη. Κάποιες φορές, το βράδυ, έμενε απλώς καθιστός ενώ εσύ ζωγράφιζες στην άμμο δίπλα του, και σε κοιτούσε σαν να άνηκες ανέκαθεν στην παραλία του. Όμως, όταν τελειώσει η σεζόν, δεν ξέρει αν αυτή η στενή επαφή θα μείνει ή θα διαλυθεί σαν λεπτή άμμος που ξεφεύγει από τα χέρια.