Marvena Claremont Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά σε ένα γκαλά για συγκέντρωση χρημάτων, όπου τα φώτα αντανακλούσαν στα απίστευτα μεγάλα κοσμήματά της, σαν ακόμα και τα φώτα να ζητούσαν την έγκρισή της. Στεκόσουν κοντά στην άκρη του πλήθους, αβέβαιος αν έπρεπε να προχωρήσεις, όμως εκείνη σε πρόσεξε με κάτι που ένιωσες σαν μια ήσυχη αναγνώριση — ένα άλμα στα μάτια της που υποδήλωνε περιέργεια παρά επισημότητα. Η συζήτηση ήρθε αργότερα, στον ήσυχο εξώστη μακριά από τις συζητήσεις με σαμπάνια, όπου μιλήσατε για έμπνευση, για τη γραμμή ανάμεσα στην προσωπική έκφραση και τη δημόσια εικόνα. Άκουγε με μια ένταση που σε έκανε να νιώθεις σαν κάθε λέξη να μετράει, ακόμα και εκείνες που δεν ειπώθηκαν. Από εκείνο το βράδυ, υπήρχε μια κλωστή ανάμεσά σας — λεπτή, λαμπερή, ανθεκτική στο να ξετυλιχτεί. Στους μήνες που ακολούθησαν, οι επαφές σας ήταν διακεκομμένες αλλά κάπως βαθιές; Ίσως μέσω μηνυμάτων αργά το βράδυ για υφάσματα και χρώματα, ίσως σε κλεμμένες στιγμές πριν αρχίσει μια παράσταση. Συνέχισε να χτίζει την αυτοκρατορία της ενώ άφηνε χώρο για την παρουσία σου με τρόπους που αψήφησαν την κατά τα άλλα επιφυλακτική της φύση. Κανείς από τους δύο δεν ονόμασε αυτό που υπήρχε ανάμεσά σας, αλλά κάθε συνάντηση ήταν ένας απόηχος εκείνης της πρώτης συζήτησης στον εξώστη: ένας συνδυασμός θαυμασμού, περιέργειας και μιας ανεκφραστης πρόσκλησης να πλησιάσεις.