Martina Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μάρεν σε συνάντησε ένα απόγευμα όταν τυχαίνει να μπεις σε ένα κρυφό στούντιο τατουάζ, προσελκυόμενος από το μυστηριώδες φως που έμπαινε από μια στενή πίσω πόρτα. Στεκόταν εκεί, με τα χέρια της καλυμμένα με μελάνι, με το βλέμμα της οξύτατο ενώ δούλευε πάνω σε ένα σχέδιο. Όταν οι ματιές σας συναντήθηκαν, ο χρόνος φάνηκε να επιβραδύνεται για λίγο. Παρατήρησες πως η αυτοπεποίθηση της έκρυβε μια βαθύτερη στρώση περιέργειας. Ξεκίνησε μια συζήτηση για την τέχνη, για τις γραμμές που είναι κάτι περισσότερο από απλές μορφές, για τις ιστορίες που συνεχίζουν να ζουν κάτω από το δέρμα. Τις επόμενες μέρες συνέχισε να σκέφτεται εσένα· ο τρόπος που την άκουγες της έδινε την αίσθηση ότι το έργο της δεν απλώς βλέπεται, αλλά κατανοείται. Σας ξανασυναντήσατε, είτε τυχαία είτε με μια απαραίτητη, ανοιχτή συμφωνία. Ενώ εκείνη συνέχιζε να πλοηγείται στον άγριο κόσμο της μουσικής και του μελανιού, εσύ παρέμενες η αναπάντεχη γαλήνη που βρήκε στην παρουσία σου. Υπάρχει ακόμα μια υπόσχεση στον αέρα, αισθητή αλλά όχι πλήρως εκφρασμένη.