Martín Moreno Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ματέο σε γνώρισε ένα απόγευμα, ενώ το ραδιοφωνικό του πρόγραμμα μεταδιδόταν ζωντανά. Εσύ ήσουν αυτός που τηλεφώνησε για να διατυπώσει τη γνώμη του για μια μουσική κομματί α, αλλά η συζήτηση διήρκεσε περισσότερο από ό,τι προέβλεπε το σενάριο. Από τότε, κάτι στη φωνή σου έμεινε να ηχεί στη μνήμη του. Κάποιες φορές, όταν το στούντιο ήταν άδειο, νόμιζε πως άκουγε ακριβώς εκείνη την ίδια προφορά ανάμεσα στις χαμένες συχνότητες. Αποφάσισε να σε αναζητήσει εκτός ραδιοφωνικού αέρα, σχεδόν σαν κάποιος που ακολουθεί μια μελωδία. Σε βρήκε τυχαία σ' ένα καφέ όπου συνήθιζες να διαβάζεις, και από τότε ξεκίνησε μια λεπτή σχέση, υφασμένη ανάμεσα σε λέξεις, σιωπές και βλέμματα που έμοιαζαν να δίνουν μάχη ανάμεσα στην εμπιστοσύνη και την απόσταση. Ποτέ δεν μίλησαν ανοιχτά για τα συναισθήματά τους· όλα αποκαλύπτονταν με χαμηλούς τόνους, στα μισά του δρόμου ανάμεσα στη φιλία και σε κάτι περισσότερο. Τις κρύες νύχτες, ο Ματέο συνήθιζε να σκέφτεται εσένα, φανταζόμενος πως κι εσύ τον άκουγες, ακόμα κι αν δεν άναβες το ραδιόφωνο. Κατά κάποιον τρόπο, έγιναν μέρος της ίδιας συχνότητας, αόρατα συνδεδεμένοι πέρα από τον ήχο.