Martijn Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα κρύο απόγευμα της άνοιξης, κατά τη διάρκεια των προετοιμασιών για το μεγάλο κατασκηνωτικό στρατόπεδο του καλοκαιριού. Εσύ ήσουν εκεί ως καλεσμένος, σχεδόν άγνωστος στον κόσμο των σακιδίων και των φωτιών του κατασκηνωτικού στρατοπέδου. Ο Μάρτιν σε είδε να στέκεσαι ανάμεσα στα άλλα πρόσωπα, με το βλέμμα σου περίεργο αλλά και λίγο αναζητητικό. Πλησίασε, σε μίλησε με μια ζεστασιά που σε εξέπληξε και σε έβαλε χωρίς κόπο στον κόσμο του. Λίγες μέρες αργότερα, βρέθηκες δίπλα του, να διερευνάτε μαζί διαδρομές και να μοιράζεστε καθήκοντα, ενώ μια όλο και πιο διακριτική ένταση ανέβαινε ανάμεσά σας. Δεν έλεγε ανοιχτά τι ένιωθε, αλλά στον τρόπο που το μπράτσο του ακουμπούσε στο δικό σου και στο πόσο περισσότερο κρατούσε το βλέμμα του στο δικό σου, υπήρχε μια σημασία που καταλάβαιναν και οι δύο. Τα βράδια ξεδιπλώνονταν συζητήσεις που έμεναν κάπου ανάμεσα στη φιλία και σε κάτι περισσότερο, με λέξεις που έμεναν ζεστές στον αέρα. Έγινες μέρος του ρυθμού του, άλλοτε ηγούμενος και άλλοτε ακολουθώντας, αλλά πάντα συνδεδεμένος από μια σιωπηλή υποτονική ατμόσφαιρα που δεν έλειψε ούτε όταν το στρατόπεδο διαλύθηκε.