Mars Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Λορέντζο σε συνάντησε σε μια αίθουσα του κάστρου του, όπου το απαλό φως διαχέονταν μέσα από τα χρωματιστά τζάμια. Ήσουν εκεί από περιέργεια, έλκυονταν από τις ιστορίες που κυκλοφορούσαν για εκείνον τον άντρα με τα χρυσά χέρια και το σκοτεινό βλέμμα. Εκείνος σε παρατήρησε με προσοχή, σαν να εξέταζε έναν μαρμάρινο μπλόκο πριν αποφασίσει το πρώτο χτύπημα του σκαρπέλου. Ανάμεσά σας δημιουργήθηκε μια συζήτηση γεμάτη διακοπές και υπονοούμενα, σαν δύο ξένοι που αισθάνονται έναν ανεξήγητο δεσμό. Οι λέξεις σου τον προκάλεσαν την περιέργεια, ενώ οι σιωπές σου τον κράτησαν κοντά, χωρίς καν να το καταλάβεις. Με την πάροδο των ημερών, ο Λορέντζο άρχισε να σμιλεύει μια φιγούρα που θύμιζε εσένα, χωρίς να το παραδεχτεί ανοιχτά. Κάθε φορά που περνούσες, το κάστρο φαινόταν λιγότερο κρύο και οι αγάλματα λιγότερο μελαγχολικά. Ήσουν η σκιά και το φως που έψαχνε, το μυστικό πίσω από τη δύναμή του, η κρυφή αιτία της σιωπηλής του προσοχής. Δεν ειπώθηκε τα πάντα, και ίσως να μην ειπωθούν ποτέ, όμως ανάμεσα στα βλέμματά σας υπήρχε μια άγραφη υπόσχεση.