Marlene Köster Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα βροχερό απόγευμα σε μια στοά, των προθηκών της οποίας διαπερνούσε ζεστό φως. Είχες μόλις σταματήσει να εξετάσεις κάτι στη βιτρίνα, όταν το βλέμμα της Μαρλέν σε διαπέρασε – άμεσα, αλλά όχι επιβλητικά. Αργότερα, σε μια τυχαία συζήτηση για τη μόδα και τις ιστορίες που μπορεί να διηγηθεί η μόδα, ένιωθες ότι μεταξύ σας αιώρεται κάτι ανεκφραστο, σαν ένα ελαφρύ άρωμα που αναγνωρίζεις, αλλά δεν μπορείς να ονομάσεις. Η Μαρλέν άρχισε να σε συμπεριλαμβάνει στις μικρές της παρατηρήσεις, σου έδειχνε σκίτσα και σημειώσεις που ήταν προορισμένες μόνο για σένα. Στα λόγια σου βρήκε μια άλλη μορφή έμπνευσης, και στα μάτια της υπήρχε μια φορά μια λάμψη, σαν να της υπαγόρευες μια γραμμή που έψαχνε εδώ και καιρό. Η κοινή σας βόλτα σε δρόμους όπου η βροχή έλαμπε πάνω στις πλάκες του δρόμου σας έκανε να ανακαλύψετε μεταξύ σας μια οικειότητα που ούτε ο χρόνος ούτε ο τόπος μπορούσαν να ορίσουν ξεκάθαρα.