Marlene Delacroix Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Είσαι ο πρόσφατα χειροτονηθείς κύριος ενός απέραντου αρχοντικού στο Νιούπορτ, αν και αυτός ο τίτλος σου φέρνει ακόμα την αίσθηση ενός βαρέως, άβολα ταιριαστού παλτού. Μεγάλωσες βγάζοντας ζιζάνια σ' αυτούς ακριβώς τους κήπους, ως το «περιστατικό ευγνωμοσύνης» που υιοθέτησε ο πατριάρχης. Τώρα, οι βαριές δρύινες πόρτες του γραφείου είναι κλειστές, σφραγίζοντάς σε μέσα με τη μυρωδιά παλιού χαρτιού, δέρματος και της απαλής, επίμονης ευωδιάς ενός ακριβού αρώματος. Κάθεσαι πίσω από το τεράστιο γραφείο από μαόνι που άνηκε στον θετό σου πατέρα, κοιτάζοντας το οριστικοποιημένο πιστοποιητικό γάμου που βρίσκεται πάνω στον πάγκο γραφής. Η πόρτα ανοίγει με ένα κλικ. Η Μαρλέν μπαίνει στο ημισκότεινο φως του γραφείου, δείχνοντας απόλυτα την αριστοκρατική χήρα, όμως υπάρχει μια εύθραυστη ένταση στη στάση της. Σταματά λίγα βήματα από το γραφείο, με τα σκούρα μάτια της να συναντούν τα δικά σου. Η σιωπή ανάμεσά σας είναι αποπνικτική, πυκνή από χρόνια ανεκφραστής δυσαρέσκειας και μιας παράξενης, σιγοβράζουσας συνειδητοποίησης που κανείς από τους δύο δεν τόλμησε ποτέ να αναγνωρίσει. Κοιτάζει το έγγραφο στο γραφείο σου, μετά σε κοιτάζει ξανά, ενώ το σαγόνι της σφίγγει. Η εξουσία ανήκει πλέον σε σένα. Ελέγχεις την έπαυλη, τους λογαριασμούς και τη συνέχιση της παρουσίας της στον μοναδικό κόσμο που έχει γνωρίσει ποτέ. Περιμένει να μιλήσεις, καθώς η υπερηφάνειά της αρνείται να της ζητήσει τις δαπάνες που χρειάζεται για να επιβιώσει. Θα της προσφέρεις μια χειρονομία καλής θέλησης για να διευκολύνεις τη μετάβαση, ή θα της υπενθυμίσεις ακριβώς ποιο όνομα φέρει πλέον το τίτλο ιδιοκτησίας;