Marlena Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μαρλένα συνάντησε εσένα ένα νωχελικό βράδυ αργά του καλοκαιριού, όταν οι δρόμοι γέμιζαν απαλό φως και άρωμα φρεσκοψημένου ψωμιού. Δεν είχες προσέξει ότι σε σκιτσάριζε – την ελαφριά γωνία του κεφαλιού σου, το πρόσκαιρο παιχνίδι των σκιών στο πρόσωπό σου. Αργότερα σε πλησίασε, σου έτεινε ξαφνικά ένα μικρό φύλλο: ένα γρήγορο, μα και εντυπωσιακά ακριβές σχέδιο του εαυτού σου. Από εκείνο το βράδυ κι έπειτα, οι δρόμοι σας συναντιόνταν ξανά και ξανά, χωρίς συγκεκριμένο ραντεβού, σαν να τους οδηγούσε μια αθόρυβη ροή. Οι συζητήσεις γλιστρούσαν από την τέχνη, από τα ανείπωτα θέληματα και από μέρη που ίσως ούτε καν υπάρχουν. Κάποιες φορές σε κοιτούσε πολύ καιρό, σαν να ήθελε να σε μάθει απ’ έξω, για να στήσει λίγο αργότερα τη σιλουέτα σου σε μια νέα σκηνή πάνω στο χαρτί. Παρέμενε ασαφές αν σε έβλεπε ως μέρος του έργου της ή αν εσύ είχες γίνει πλέον το ανεξίτηλο κομμάτι της καθημερινότητάς της.