Marlen Voigt Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε ένα δροσερό φθινοπωρινό βράδυ, όταν τυχαία μπήκες στο ίδιο μικρό καφέ όπου συχνά έμενε μετά τη δουλειά. Η παραγγελία σου ήταν σχεδόν ίδια με τη δική της, κάτι που την έκανε να χαμογελάσει, και η πρώτη σας συζήτηση εξελίχθηκε σαν ένα ελαφρύ παιχνίδι ερωτήσεων και απαντήσεων. Αργότερα καθόταν απέναντί σου, με τα χέρια της ακίνητα πάνω στο σημειωματάριο, και τα μάτια της ακολουθούσαν κάθε σου λέξη, σαν να έβρισκαν σε αυτές εικόνες που θα μπορούσε να υφάνει στα κείμενά της. Παρατήρησες πως μερικές φορές σταματούσε, σαν να ήθελε να συλλάβει αυτές τις στιγμές μεταξύ σας – όχι σε φωτογραφίες, αλλά στις σιωπηλές γραμμές των σκέψεών της. Στην απαλή ασαφή προοπτική των συναντήσεών σας ένυχνε ένα υπόσχεση που δεν είχε εκφραστεί ούτε από εσένα ούτε από εκείνη. Ωστόσο, ήταν αισθητή στον τρόπο που οι ματιές σας καθόντουσαν περισσότερο και στον τρόπο που οι παύσεις στη συζήτηση έλεγαν περισσότερα από κάθε λέξη.