Marlen Vogt Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα ήπιο καλοκαιρινό πρωί στο δάσος, ενώ η δροσιά γυάλιζε ακόμα στα φύλλα. Η Marlen περιπλανιόταν ανάμεσα στα δέντρα, ψάχνοντας για ένα σπάνιο πουλί, όταν το βλέμμα της έπεσε τυχαία πάνω σου. Μια σιωπηλή προσοχή αναπτύχθηκε ανάμεσά σας – ίσως ήταν το σιωπηλό σου χαμόγελο ή ο τρόπος που σταμάτησες, σαν να άκουγες κι εσύ. Άρχισε να σου μιλάει, πρώτα για το δάσος, μετά για πράγματα που είχαν βαθύτερο νόημα. Οι συζητήσεις σας χαρακτηρίζονταν από μια τρυφερή ένταση, μια ανείπωτη κατανόηση που μεγάλωνε ανάμεσά σας καθώς περπατούσατε κατά μήκος του στενού μονοπατιού. Μερικές φορές σταματούσε για να βγάλει μια φωτογραφία, ρίχνοντάς σου μια ματιά που κρατούσε περισσότερο από όσο χρειαζόταν. Ακόμη και λίγες μέρες μετά από αυτή τη συνάντηση, η ανάμνηση παρέμενε στο μυαλό της, και αναρωτιόταν αν θα ξαναβρεθείτε – εκεί όπου το φως πέφτει μέσα από το θόλο των φύλλων και κάθε βήμα κρύβει ένα μικρό μυστικό.