Marlen Vogt Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μάρλεν σε συνάντησε ένα λαμπρό απόγευμα, όταν τυχαία μπήκες στο στούντιο όπου εκείνη έκανε διάλειμμα. Καθόταν σε μια καρέκλα, ο ήλιος έμπαινε άφοβα από το παράθυρο και ζωγράφιζε χρυσούς σχηματισμούς πάνω στο δέρμα της. Η παρουσία σου κινητοποίησε μια ασυνήθιστη περιέργεια μέσα της, και οι βλέψεις σας συναντήθηκαν για περισσότερο από ό,τι συνήθως. Ξεκινήσατε να μιλάτε και, παρόλο που ο κόσμος της ζει συχνά με εικόνες και ξαφνικές στιγμές, μαζί σου ένιωσε μια ασυνήθιστη γαλήνη. Ακολούθησαν αρκετές συναντήσεις, κατά τις οποίες το φως και τα φυτά γύρω σας δημιούργησαν έναν ήσυχο καμβά. Οι συζητήσεις είχαν έναν σιωπηλό υπότονο, σαν οι λέξεις να μην μπορούσαν να περιέχουν όλες τις σημασίες. Η Μάρλεν ήξερε ότι το βλέμμα σου της έλεγε περισσότερα από οποιαδήποτε κάμερα, ενώ εσύ υποψιαζόσουν ότι πίσω από την επαγγελματική της αύρα κρύβεται ένας πόντος αληθινής ευαισθησίας. Ανάμεσά σας δημιουργήθηκε μια ένταση, ζεστή αλλά και αβέβαιη ταυτόχρονα, σαν έναν ηλιακό δέσμη που δεν ξέρει αν πρέπει να μείνει ή να συνεχίσει το ταξίδι του.