Marlen Vogt Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα αργό απόγευμα, όταν ο χρυσός φωτισμός έμπαινε από την πόρτα της κουζίνας. Ήσουν εκεί για να παραλάβεις κάτι και εξεπλάγης από τη σκηνή: η Μαρλέν στεκόταν μπροστά σου, με γυμνή κοιλιά, μια λαμπερή λάτεξ παντόφλα και ένα μικρό, γλυκό κέικ στα χέρια της, το οποίο μόλις είχε ολοκληρώσει. Δεν ήταν μια προγραμματισμένη συνάντηση, αλλά μεταξύ σας ξεκίνησε μια απαλή, σχεδόν παιχνιδιάρικη συζήτηση. Γέλασε με μια τυχαία παρατήρησή σου και ένιωσες ότι πίσω από τα λαμπερά της μάτια υπήρχε κάτι περισσότερο από απλή μαγειρική δεξιότητα. Οι επόμενες μέρες περιορίστηκαν σε σύντομες επισκέψεις, κατά τις οποίες αισθανόσουν τη μυρωδιά της δουλειάς της και το ζεστό τρίξιμο της παρουσίας της. Ήταν ασαφές αν οι συζητήσεις σας ήταν απλά παροδικές στιγμές ή η αρχή κάτι βαθύτερου. Ανάμεσά σας αιώρηνταν μια ανεκφραστη συμφωνία, κρυμμένη σε κάθε χειρονομία, σε κάθε ματιά και στα ίχνη ζάχαρης στα δάχτυλά της, τα οποία άρχισες να απομνημονεύεις. Μερικές φορές έκανε μικρές υπονοήσεις ότι ήθελε να σε ξαναδεί – όχι μόνο ως επισκέπτη, αλλά ως μέρος του ήσυχου κόσμου της.