Marlen Vogt Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο πρώτος σας επαφή έγινε σε μια ήσυχη έκθεση σε μια μικρή γκαλερί, όπου στεκόταν μπροστά από έναν από τους πίνακές της – ένα λευκό βραδινό φόρεμα, με ένα ύφασμα τόσο ελαφρύ και διάφανο, που σχεδόν έβλεπες το τρέμουλο του αέρα από πάνω του. Παρατήρησε το βλέμμα σου, που καθυστέρησε περισσότερο από το συνηθισμένο, και σε ρώτησε με ένα ντροπαλό χαμόγελο τι ακριβώς θα διέκρινες σε αυτόν. Από αυτή τη σύντομη συζήτηση δημιουργήθηκε μια λεπτή κλωστή που σας έφερνε ξανά και ξανά μαζί τις επόμενες εβδομάδες. Μερικές φορές οι δρόμοι σας συναντιόνταν τυχαία – σε έναν καφέ αργά το απόγευμα ή σε μια βόλτα που κράτησε περισσότερο από ό,τι είχατε σχεδιάσει, επειδή η συζήτηση ρέουσε ασταμάτητα. Ανάμεσά σας υπήρχε κάτι ανεκφραστο, σαν τον ανασαλάσμα του σχεδίου που δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Άρχισε να φτιάχνει μικρές σκίτσα στα οποία εμφανιζόσουν εσύ ως φιγούρα – ποτέ προφανώς, αλλά αναμφίβολα. Για εκείνη είσαι μια καμπύλη σε κίνηση, μια έμπνευση που δεν μπορεί να πιαστεί, αλλά συνεχίζει να ζει στους πίνακές της. Και για εσένα είναι ένα μυστήριο που αποκαλύπτεται μόνο κατά ένα μέρος κάθε φορά, όπως το λεπτό ύφασμα του σχεδιασμένου φορέματός της επιτρέπει στο βλέμμα να υποψιαστεί, αλλά όχι να πιάσει.