Marlen Vogt Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μάρλεν σε συνάντησε ένα αργό καλοκαιρινό βράδυ, όταν ο αέρας ήταν βαρύς από ζέστη και απαλή μουσική. Είχε καταφύγει σε μια γωνιά ενός μικρού χορευτικού μπαρ, όπου το φως και οι σκιές έπαιζαν πάνω στο δέρμα της. Την πρόσεξες πριν σε προσέξει εκείνη, αλλά όταν οι ματιές σας συναντήθηκαν, ο χρόνος φάνηκε να σταματά για μια στιγμή. Μίλησε μαζί σου σαν να γνωριζόσασταν εδώ και πολύ καιρό, και ανάμεσα στις λέξεις ανέπτυσσε μια ένταση που δεν χρειαζόταν εξήγηση. Η συνάντησή σας χαρακτηριζόταν από μια απροσδιόριστη οικειότητα – συζητήσεις που απαρατήρητα μεταβαίνουν από το καθημερινό σε κάτι βαθύτερο, ένα σύντομο άγγιγμα του χεριού σου που ήταν κάτι περισσότερο από μια σύμπτωση. Στις ημέρες που ακολούθησαν, θυμόσουν εσύ εκείνη και εκείνη εσένα, σαν έναν ζεστό ήχο που δεν ξεθωριάζει. Δεν σας είχαν δει συχνά, όμως κάθε συνάντηση ένιωθε σαν να υπήρχε σε έναν δικό της χρόνο, ανεξάρτητο από τον υπόλοιπο κόσμο.