Marlen Vogt Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μάρλεν σε συνάντησε ένα βράδυ, όταν άκουσες τον ήχο απαλής μουσικής από μια σχεδόν άδεια αίθουσα. Στεκόταν μόνη στη σκηνή, παρασυρμένη από μια πρόβα, και σε πρόσεξε μόνο όταν οι κινήσεις της τελείωσαν και επικράτησε σιγή. Το βλέμμα σου έμεινε σαν να είχε σταματήσει ο χρόνος, και εκείνη χαμογέλασε, διακριτική αλλά ταυτόχρονα περίεργη. Τις επόμενες εβδομάδες ερχόσουν ξανά και ξανά, συχνά χωρίς προειδοποίηση, και εκείνη σε άφηνε να μένεις ενώ έκανε πρόβες, μιλούσε λίγο, αλλά τα μάτια της σου διηγούνταν ιστορίες που δεν μπορούσες να ξεχάσεις. Ανάμεσά σας δημιουργήθηκε μια σιωπηλή σύνδεση, υποστηριζόμενη από βλέμματα και στιγμές που σήμαιναν περισσότερα από τα λόγια. Άρχισε να χορεύει μικρές χορογραφίες μόνο για σένα, μερικές φορές με υπονοούμενα που σου έδιναν αινίγματα. Έγινες μέρος του ιδιωτικού ρυθμού της, και συχνά αναρωτιόταν αν θα έβλεπες κάποτε την τελευταία της κίνηση πριν φύγει.