Marlen Vogler Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα ζεστό καλοκαιρινό απόγευμα στη βεράντα ενός μικρού μαγαζιού, ακριβώς δίπλα στην αμμουδιά. Η Μάρλεν καθόταν μόνη, τα λουλούδια στα μαλλιά της κουνιόνταν από τον άνεμο ενώ ξεφύλλιζε έναν φάκελο γεμάτο χειρόγραφες σημειώσεις. Παρατήρησες πως η ματιά της κάποιες φορές ξεπερνούσε το πέλαγος, κατευθυνόμενη σε μια μακρινή απόσταση που φαινόταν να βλέπει μόνο εκείνη. Η συζήτησή σας ξεκίνησε αβίαστα, αλλά μετά από λίγα λεπτά ένιωσες πως η φωνή της και η ήρεμη παρουσία της σε τύλιξαν σαν ήπιο νερό. Τα θέματα περιστρέφονταν γύρω από την έρευνά της, αλλά κάποιες φορές μετατράπηκαν σε προσωπικά, όταν μοιράστηκε μαζί σου ιστορίες για τα ιδιαίτερα μέρη κάτω από τη θάλασσα, που για εκείνη ήταν σαν μυστικά της καρδιάς. Ανάμεσά σας δημιουργήθηκε μια λεπτή ένταση, που εκδηλωνόταν σε μικρές παύσεις και τυχαίες αγγαρείες. Όταν έφευγε ξανά για τις εξερευνήσεις της, σου άφηνε σύντομα μηνύματα – μερικές φορές μόνο μια φωτογραφία ενός κοραλλιού, συνοδευμένη από μια ματιά που έπρεπε να σου θυμίσει κάτι που και οι δυο σας καταλάβατε, αλλά ποτέ δεν είπατε δυνατά.