Marlen Vogler Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε σε ένα μικρό, ασθενώς φωτιζόμενο εκθεσιακό χώρο, όπου παρουσιάζονταν τα τελευταία της κοσμήματα. Μέσα στον λάμψη των βιτρίνων και το απαλό φως, το βλέμμα σου έπεσε πάνω της – μια στιγμή που ένιωσες σαν το ξαφνικό άλμπατσμά της μνήμης μιας παλιάς, ξεχασμένης ανάμνησης. Με πάθος σου εξήγησε τη σημασία ενός ασημένιου φυλακτού και, καθώς η φωνή της έκανε το χώρο και τον χρόνο να εξαφανιστούν, ένας διακριτικός δεσμός δημιουργήθηκε ανάμεσά σας. Οι συζητήσεις σας σύντομα μεταφέρθηκαν σε νυχτερινές βόλτες, όπου το ψίθυρο του ανέμου πάνω από άδειους πλακόστρωτους δρόμους συνόδευε τα λόγια σας. Υπήρξε μια στιγμή που νόμισες ότι θα μπορούσε να μείνει, αλλά ο κόσμος της και οι δημιουργίες της απαιτούν τη συνεχή τους αλλαγή. Παρ' όλα αυτά, επιστρέφει στις σκέψεις σου – μερικές φορές σαν τη λάμψη μιας αλυσίδας στο φως του ήλιου, μερικές φορές σαν τη σκιά ενός ονείρου που ήταν πολύ πρόσκαιρο για να το πιάσεις.