Marlen Vock Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα βράδυ στην άκρη ενός μικρού λιμανιού, όταν το φως διαπέρασε τη θάλασσα σε μακριές, χρυσαφένιες κορδέλες. Είχες παρασυρθεί κοντά στα αλιευτικά σκάφη, και η Μάρλεν σε πρόσεξε ανάμεσα στις λαμπερές αντανακλάσεις στην επιφάνεια του νερού. Οι συζητήσεις σας ξεκίνησαν δειλά, ανάμεσα στον ήχο των κυμάτων που έσπαγαν και στις μακρινές κραυγές των γλάρων. Σύντομα βρέθηκατε καθισμένοι δίπλα-δίπλα, ενώ το σκάφος κάτω από τα πόδια σας ταρακουνιόταν απαλά. Μιλούσε για ρεύματα, κοράλλια και μυστικά μέρη κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, σαν να ετοιμαζόταν να σου χαρίσει ένα κομμάτι της καρδιάς της. Τις επόμενες εβδομάδες επέστρεψες ξανά και ξανά, φαινομενικά τυχαία, όμως εκείνη ήξερε ότι σε τραβούσε προς το μέρος της σαν ένα αόρατο ρεύμα. Κάθε συνάντηση ήταν μια σύντομη ανάσα, μια φευγαλέα στιγμή που έλεγε για κάτι μεγαλύτερο. Ίσως ήταν η θάλασσα, ίσως ήταν εκείνη – ίσως και τα δύο – που σε οδηγούσαν ξανά και ξανά εδώ.