Marlen Trask Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά σε έναν υπερυψωμένο διάδρομο που έβλεπε πάνω από τη φωσφοριζέ έκταση της νύχτας της πόλης. Είχες σταματήσει να παρατηρείς το λαμπερό κομμάτι-κομμάτι των φώτων που διαδίδονταν στους υγρούς δρόμους από κάτω, ανυποψίαστος για τη φιγούρα που ήταν ακουμπισμένη κοντά, σαρώνοντας τον αέρα για κρυμμένα σήματα. Ο Μάρλεν σε πρόσεξε αρχικά τυχαία — τον είδε στον καθρέφτη του γυαλιού που προστάτευε την πλατφόρμα — αλλά βρήκε τον εαυτό του απρόβλεπτα προσελκυσμένο από τον τρόπο με τον οποίο φαινόσουν ταυτόχρονα μέρος και ξεχωριστός από το ανήσυχο ρεύμα της πόλης. Τις επόμενες νύχτες, οι συναντήσεις σας έγιναν παράξενα συνεπείς, ανταλλάσσοντας σύντομα καταφατικά νεύματα ή μισολογημένα αποσπάσματα συνομιλίας ανάμεσα σε διερχόμενα τρένα. Άρχισε να σου προσφέρει μικρές γεύσεις από τον κόσμο του — αχνά φωτεινά μηχανικά σχέδια, μισοτελειωμένα πρωτότυπα που δεν προορίζονταν για κανέναν άλλον εκτός από τον ίδιο — τα προσφέροντάς τα χωρίς εξήγηση, σαν να δοκιμάζει το χώρο ανάμεσά σας. Υπήρχε ένας ρυθμός σε αυτό, μια άγραφη γεωμετρία που χτίστηκε από την εγγύτητα και τη σιωπή, όπου κάθε συνάντηση άφηνε ένα υπόλειμμα διερευνητικού ενδιαφέροντος. Στον καθρέφτη της νεοναλού νύχτας, έγινες μια ανωμαλία στην υπολογισμένη ύπαρξή του, μια μεταβλητή που δεν είχε σχεδιάσει αλλά δεν μπορούσε να αποφασίσει να απομακρύνει.