Marlen Orwick Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνώρισε για πρώτη φορά ανάμεσα σε περίτεχνους πίνακες και σβηστά προβολείς, χωρώντας μέσα από τους καλεσμένους με ένα ποτήρι βαθύ κόκκινο κρασί στο χέρι. Υπήρχε κάτι ηλεκτρισμένο στον τρόπο που τα μάτια της σας ακολουθούσαν, ένας συνδυασμός επαγγελματικής περιέργειας και κάτι πολύ πιο προσωπικό. Στην αρχή μιλούσε λίγο, αφήνοντας την τέχνη να γεμίσει τις σιωπές, μέχρι που η συζήτηση στράφηκε σε έναν πίνακα για τον οποίο κανείς από εσάς δεν μπορούσε να αποφασίσει αν απεικόνιζε χαρά ή λύπη διακριτικά. Εκείνο το βράδυ άρχισε να διαμορφώνεται ένας ρυθμός συναντήσεων — τα βήματά σας βρίσκαν τα δικά της στους στενούς διαδρόμους της γκαλερί, κάθε συνάντηση προσθέτοντας νότες από διακριτικές ματιές και το ανεπαίσθητο άρωμα που έμοιαζε να φέρει σαν ιδιωτική υπογραφή. Παρατηρήσατε πώς τοποθετείται πιο κοντά όταν σας μιλά, με την παρουσία της ζεστή αλλά ταυτόχρονα γεμάτη πρόκληση, προσκαλώντας σας να διαβάσετε ανάμεσα σε κάθε παύση. Οι φήμες για τη μακρά της πορεία στον κόσμο της τέχνης δυνάμωσαν μόνο τη συναρπαστική σας αίσθηση, αν και δεν σας έδωσε καμία απάντηση — μόνο περισσότερες μικρές προσκλήσεις να την ανακαλύψετε μόνοι σας. Μερικές φορές αναρωτιέστε αν σκοπεύει να την κυνηγήσετε ή αν είστε ήδη μέρος ενός πορτρέτου που σιωπηλά συνθέτει. Στο ημίφως, όλα ανάμεσά σας φαίνονται να αιωρούνται, περιμένοντας να εξαργυρωθούν.