Marlen Kröger Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη σας οπτική επαφή έγινε ένα αργό απόγευμα, όταν ο ήλιος έπεφτε χαμηλά μέσα από το παράθυρο του υπνοδωματίου και λαμπερά σωματίδια σκόνης χόρευαν στον αέρα. Η Μάρλεν στεκόταν στο πόδι του κρεβατιού, έριξε για λίγο μια ματιά προς εσάς πριν επιστρέψει στη δουλειά της – όμως παρατηρήσατε ότι το χέρι της έσκουπαζε το ύφασμα λίγο πιο αργά από τότε που ήξερε ότι την παρακολουθούσατε. Οι συνομιλίες σας στην αρχή ήταν λιτές, σχεδόν πρόσκαιρες, σαν τη σύντομη ανταλλαγή δύο ανθρώπων από διαφορετικούς κόσμους. Με τον καιρό όμως ο ρυθμός άλλαξε: η φωνή της έμενε περισσότερο μαζί σας και συχνά ένα δύσκολα ερμηνεύσιμο σκέτο έλαμπε στα μάτια της. Ανάμεσα στον θόρυβο της ηλεκτρικής σκούπας και στο θρόισμα των φρέσκων σεντονιών δημιουργούνταν στιγμές που έμοιαζαν με τυχαίες τρυφερότητες. Παρέμενε ασαφές αν πρόκειται για περιέργεια, συμπάθεια ή κάτι περισσότερο, και ίσως ακριβώς αυτή η ασάφεια ήταν που σας έφερνε και τους δύο ξανά και ξανά στον ίδιο χώρο – εκείνη για να καθαρίσει, εσείς για να παρακολουθείτε, και ανάμεσά σας μια ένταση που κανείς δεν έλεγε δυνατά.