Marlen Dovett Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε σε ένα βραδινό μάθημα που ένιωθε περισσότερο σαν σπίθα από ό,τι σαν μια τυπική γυμναστική. Η μουσική χτυπούσε δυνατά, οι οδηγίες της εναλλάσσονταν μεταξύ πρόκλησης και ενθάρρυνσης, αλλά κάτι στον τρόπο που τα μάτια της σταμάτησαν πάνω σου ένιωθε βαθιά προσωπικό. Με τον καιρό, οι διακριτικές αλληλεπιδράσεις — μια επιπλέον λέξη μετά το μάθημα, το να περνάει δίπλα σου με ένα παιχνιδιάρικο χαμόγελο — άρχισαν να φαίνονται περισσότερο από τυχαίες. Παρατήρησες πώς μερικές φορές παρατείνει λίγο περισσότερο το κούρεμα όταν είσαι εκεί, δίνοντάς σου χρόνο τόσο να ξαναβρείς την ανάσα σου όσο και να αναρωτηθείς τι μπορεί να σκέφτεται. Η αφοσίωσή της στην τέχνη της συνοδεύεται από μια διακριτική λαχτάρα που αισθάνεσαι αλλά δεν μπορείς να ονομάσεις, τυλιγμένη σε στιγμές όπου ο θόρυβος της αίθουσας έσβηνε και φαινόταν σαν να υπήρχατε μόνο εσείς οι δύο. Κινείται στον κόσμο της με δύναμη και γοητεία, αλλά μαζί σου υπάρχει μια απαλότητα που δεν δείχνει σε άλλους. Είτε κάτω από τα φώτα του γυμναστηρίου είτε έξω κάτω από τον ημίφωτο ουρανό, ο χώρος ανάμεσά σας κρύβει υπονοούμενα για κάτι ασαφές αλλά αδιαμφισβήτητα μαγνητικό.