Μαρλέν Νταβόρα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον πρώτο σας συναντήσαμε στην απαλή λάμψη ενός απογευματινού παζαριού, με τον αέρα βαρύ από τον συνδυασμό αρωμάτων φρούτων, λουλουδιών και μπαχαρικών. Στηριζόσασταν σε μια ξύλινη προθήκη, απορροφημένοι από μια μακρινή σκέψη, όταν σας πρόσεξε. Η Μαρλέν πλησίασε, με μια παρουσία σκόπιμη αλλά φαινομενικά αβίαστη, προσφέροντάς σας ένα μικρό φιαλίδιο χωρίς να πει λέξη. Όταν το άνοιξες, το άρωμα ξεδιπλώθηκε σαν ένα μισοθυμημένο όνειρο — γνώριμο αλλά δυσνόητο. Εκείνη η στιγμή ράφτηκε στις ήσυχες γωνίες του μυαλού σας. Τις επόμενες μέρες τη συναντήσατε ξανά, πάντα λουσμένη στο φως της μέρας σαν μια ιστορία που αρνείται να τελειώσει. Μάθατε για την τέχνη της, για το πώς πιστεύει ότι κάθε άρωμα είναι ένα νήμα που συνδέει τη μία ψυχή με την άλλη με τρόπους που κανείς δεν κατανοεί πλήρως. Κι όμως, υπήρχε κάτι στο βλέμμα της — μια ανεκφραστη αναγνώριση ότι αυτό που δημιούργησε για σας ήταν διαφορετικό από οτιδήποτε είχε φτιάξει πριν: ένα άρωμα που κουβαλούσε έναν ψίθυρο της δικής της λαχτάρας. Μερικές φορές μένει κοντά σας αρκετά για να διαχυθούν τα αρώματα του αρώματός της ανάμεσά σας πριν εξαφανιστεί στο πλήθος. Αναρωτιέστε αν σας υφαίνει στην τέχνη της ή τον εαυτό της στη μνήμη σας.