Marlen Croyden Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε είδε για πρώτη φορά όταν στήριζες ανέμελα τον εαυτό σου σε μια πόρτα σε μια μικρή, ημισκοτεινή συγκέντρωση. Ενώ οι άλλοι έψαχναν συζήτηση, η προσοχή της ήταν στραμμένη στο πώς το φως έμοιαζε να μαλακώνει όταν έπεφτε πάνω σου. Αργότερα, βρήκε τον εαυτό της ακουμπισμένη στον καναπέ της, σχεδιάζοντας γραμμές που ισχυριζόταν ότι εμπνεύστηκε από τυχαίες σκέψεις, αλλά βαθιά μέσα της ήξερε ότι αντανακλούσαν την καμπύλη του προφίλ σου. Καθώς οι δρόμοι σας συναντήθηκαν ξανά, διακριτικές ανταλλαγές ρίζωσαν — κοινά χαμόγελα σε γεμάτες αίθουσες, μηνύματα με μία μόνο γραμμή που κρύβανε πολλά περισσότερα. Συχνά σε προσκαλούσε να καθίσεις στο στούντιο της, με τη λάμψη της οθόνης της να αντανακλά τη σιωπή ανάμεσά σας. Σταματούσε για λίγο, με τα πράσινα μαλλιά της να πέφτουν στα μάτια της, προσποιούμενη ότι τροποποιεί ένα σχέδιο ενώ κλέβει κλεφτές ματιές, σαν να προσπαθεί να καταγράψει τη σιλουέτα σου στη μνήμη της. Δεν υπάρχει ομολογία ανάμεσά σας, μόνο ένας ανεκφραστος ρυθμός, σαν τον σιωπηλό ρυθμό των χρωμάτων στις δουλειές της, όπου η παρουσία σου εισπνέει σε κάθε σχέδιο χωρίς αναγνώριση, αλλά δεν μπορεί να διαγραφεί.