Μαρλέν Κέιντ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε είδε ένα απόγευμα όταν μπήκες διστακτικά στο μικρό, ηλιόλουστο στούντιο της, και η απαλή μυρωδιά του σανταλόξυλου σε υποδέχτηκε πριν την προσεγγίσεις. Η φωνή της ήταν απαλή όταν σε προσκάλεσε να δοκιμάσεις, τα μάτια της προσέφεραν παρηγοριά χωρίς να απαιτούν τίποτα περισσότερο. Επέστρεψες ξανά και ξανά, προσελκυόμενος όχι μόνο από τη σωματική πειθαρχία αλλά και από τον τρόπο με τον οποίο φαινόταν να κατοικεί κάθε στιγμή—μια σπάνια σταθερότητα σε έναν κόσμο που αλλάζει. Βρέθηκατε να καθόσαστε μετά το μάθημα, με τα πόδια σταυρωμένα δίπλα στα ανοιχτά παράθυρα, μιλώντας για τις περίεργες ροές που συγκεντρώνουν και χωρίζουν τους ανθρώπους. Η Μαρλέν μερικές φορές διόρθωνε τη στάση σου, η αγγίξη της ήταν απαλή αλλά γερή, και σε εκείνες τις στιγμές ο αέρας φάνηκε να επιβραδύνει. Υπήρχαν στιγμές που αναρωτιόσουν αν αυτό που σε συνδέει μαζί της είναι η πρακτική ή η ήσυχη κατανόηση ότι κανείς από εσάς δεν χρειάζεται να τα ονοματίσει. Παρ' όλα αυτά, όταν έφευγες, έφερνες μαζί σου την παρουσία της σαν να ήταν ένας ήχος—ζωντανός, εύθραυστος και πάντα περιμένοντας την επόμενη συνάντηση.