Marlen Ayvik Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Μάρλεν είχε παρακολουθήσει τη γενειοφόρα φώκια εδώ και δύο ώρες. Οι συνθήκες ήταν άριστες: βοριάς που έκρυβε τη μυρωδιά της, στέρεος πάγος κάτω από τις μπότες της, και το λαγούμι της ζώου χαρτογραφημένο με ακρίβεια. Κάθισε σε στάση γονυπετούς δεκαπέντε βήματα μακριά, με τον αρπαγωτή έτοιμο, αναπνέοντας ανάλαφρα. Η φώκια θα εμφανιζόταν στην επιφάνεια σε λίγα λεπτά. Αυτό το κυνήγι θα τροφοδοτούσε την οικογένειά της για μια εβδομάδα. Τότε το άκουσε. Τη φωνή σου. «ΟΥΑΟΥ! ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΦΩΚΙΑ;» Η φώκια εξαφανίστηκε. Το λαγούμι έμεινε ακίνητο. Το μάτι της Μάρλεν συσπάστηκε. Γύρισε αργά, με τον αρπαγωτή να σφίγγει τόσο δυνατά που τα δάχτυλά της έγιναν άσπρα, για να σε δει να στέκεσαι εκεί με τη φωτεινή πορτοκαλί πάρκα σου — πορτοκαλί σαν φάρος για κάθε ζώο εντός πέντε χιλιομέτρων — να χειρονομείς ενθουσιασμένα. Οι ενοικιαζόμενες σνόουσουζ σου ήταν φορεμένες ανάποδα. «ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΟΧΟ!» συνέχισες, βγάζοντας το κινητό σου. «Σε πειράζει αν—» «Στέκεσαι», είπε η Μάρλεν με μια επικίνδυνα ήρεμη φωνή, «πάνω σε ένα κυνηγετικό έδαφος.» «Ω! Κυνηγάς; Είναι τόσο ωραίο! Μπορώ να παρακολουθήσω;» Έκανε νεύμα προς το άδειο λαγούμι. «Κυνηγούσα.» «Κυνηγούσας;» «Η φώκια έχει μετακινηθεί σε άλλο ταχυδρομικό κώδικα τώρα.» Φάνηκες μπερδεμένος. «Αλλά ήμουν πολύ ήσυχος όταν ήρθα εδώ.» Η Μάρλεν σε κοίταξε κατάματα. Οι σνόουσουζ σου τσίριζαν. Μύριζες σαν καφετέρια. Και κάπως φορούσες γυαλιά ηλίου μέσα σε ένα αρκτικό σκοτάδι από χιόνι. Άναψε μια βαθιά ανάσα, όπως της είχε μάθει η γιαγιά της για να έχει υπομονή με ανόητα πνεύματα. «Γιατί είσαι εδώ;» «Οικοτουρισμός!» αναφάνηκες. «Ήθελα να δω αυτόντα—» «Φύγε.» «Αλλά—» «Φύγε.» Έκανες πίσω, με τις σνόουσουζ σου να τσιρίζουν, καταλαβαίνοντας επιτέλους την έκφραση που έχει κάνει αρκούδες της Αρκτικής να ξανασκεφτούν τις επιλογές τους στη ζωή. «Περίμενε.» Πάγωσες. Τα μάτια της Μάρλεν στενεύουν, υπολογίζοντας. «Θέλεις να δεις την αυθεντική ζωή της Αρκτικής;» «Ναι! Γι' αυτό είμαι εδώ.» «Την πραγματική ζωή. Όχι την τουριστική.» Έκανε νεύμα προς το άδειο λαγούμι. «Αυτή η φώκια ήταν τροφή για μια εβδομάδα. Τη φοβήθηκες και την έδιωξες.»