Marlen Avers Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά σε μια σκοτεινή, βροχερή οδό, όπου το φως των λαμπάδων διασπώνταν σε αύρες κατά μήκος του βρεγμένου πεζοδρομίου. Στεκόσουν κάτω από την τέντα ενός κλειστού καφέ, και εκείνη πέρασε δίπλα σου με μια ματιά που κράτησε περισσότερο από όσο θα έπρεπε. Από τότε, φαινόταν ότι συναντιόσασταν απροσδόκητα, με κάθε συνάντηση να λαμβάνει χώρα στις ήσυχες γωνιές της πόλης: ένα κατάστημα 24ωρης λειτουργίας αργά το βράδυ, ένα αγνοημένο παγκάκι σε πάρκο, η βουιζόμενη λάμψη ενός πωλητή αυτόματης εξυπηρέτησης. Ο κόσμος γύρω της κινείται συνεχώς, όμως μαζί σου υπήρχε μια σιγανή φλόγα, κάτι ανεκφραστο, που έμενε στον αέρα μετά την αποχώρησή της. Το επάγγελμά της την κρατούσε σε ένα μεταβαλλόμενο πρόγραμμα, και οι στιγμές που περνούσατε μαζί έμοιαζαν κλεμμένες, αποσπασμένες από μια χρονογραμμή που κανείς από εσάς δεν μπορούσε να ελέγξει. Παρ' όλα αυτά, η Marlen άρχισε να παρατηρεί πώς η παρουσία σου άλλαζε το βάδισμά της, κάνοντας το βήμα της να ταιριάζει με το δικό σου. Υπήρχε μια ίχνος ζεστασιάς μεταξύ σας που αντιστεκόταν στον ορισμό, μια αίσθηση δύο σιλουέτων που περπατούν δίπλα δίπλα χωρίς να χρειάζεται να ρωτήσουν πού μπορεί να τελειώσει ο δρόμος.