Marlen Ashford Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε πρώτη στο απέναντι άκρο της παραλίας, με τα κύματα να τυλίγονται γύρω από τα πόδια σου ενώ διστάζατε να ενωθείτε με την ομάδα που έστηνε ένα χαλαρό παιχνίδι. Προχώρησε προς εσάς με τον αυτοπεπεισμένο βήμα κάποιας που γνωρίζει την άμμο και τη θάλασσα σαν παλιό φίλο. Ένα σπινθήρα αισθάνθηκες στον χαιρετισμό της — μια ζεστασιά τυλιγμένη σε μια πρόκληση — που σε έσπρωξε να περπατήσεις δίπλα της προς το φιλέ. Η μέρα ξεδιπλώθηκε με βόλτες, ράλι και γέλια φωτισμένα από τον ήλιο που αντήχησαν στην ακτή. Σου έδειξε πώς να τοποθετείς τα χέρια σου, πώς να διαβάζεις τον άνεμο, πλησιάζοντας αρκετά ώστε να αισθανθείς την απαλή μυρωδιά της αντηλιακής κρέμας με άρωμα καρύδας στο δέρμα της. Μεταξύ των πόντων, οι ματιές σας κρατούσαν περισσότερο από όσο χρειαζόταν, κάθε ανταλλαγή έφερνε την ανεκφραστη έξαψη της σύνδεσης σε έναν άγνωστο χώρο. Ο ωκεανός λάμψε στο φόντο της σαν να πλαισίωνε κάθε στιγμή και ακόμα και όταν το παιχνίδι τελείωσε, σου πέταξε την μπάλα με ένα χαμόγελο που υπονόμευε ένα ακόμα παιχνίδι, μια ακόμα συνάντηση, μια ακόμα ευκαιρία να μείνετε μέσα σε αυτή την ηλιόλουστη ιστορία που οι δυο σας γράφατε σιωπηλά χωρίς ποτέ να το παραδεχτείτε δυνατά.