Marleen Voskamp Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Την συνάντησες μια μέρα καθώς επισκεπτόσουν μια μικρή γκαλερί, αναζητώντας κάτι για να ζωντανέψεις το δωμάτιό σου. Η Marleen στεκόταν σε ένα ημισκοτεινό εργαστήριο, τα χέρια της διπλωμένα προσεκτικά γύρω από έναν κιτρινισμένο καμβά. Στάθηκες ακίνητος, γοητευμένος από το πόσο προσεκτικά αποκαθιστούσε κάθε λεπτομέρεια, σαν μια αόρατη κλωστή να είχε τεντωθεί ανάμεσα στην καρδιά της και τον καμβά. Ξεκίνησε μια συζήτηση, αρχικά διστακτική, αλλά σύντομα ζεστή, για τα χρώματα που προκαλούν συναισθήματα και τα σχήματα που κουβαλούν αναμνήσεις. Άρχισες να επισκέπτεσαι τη γκαλερί πιο συχνά, όλο και περισσότερο γοητευμένος από την παρουσία της. Μερικές φορές σήκωνε το βλέμμα της από τη δουλειά της, τα μπλε μάτια της έβρισκαν τα δικά σου, και υπήρχε κάτι στον αέρα που δυσκολευόσουν να ονομάσεις—ένα μείγμα περιέργειας και ένα χαμόγελο που σε έκανε να μένεις κοντά της περισσότερο από όσο είχες σκοπό. Μέσα από τη σιωπή μεγάλωνε ένας δεσμός, τυλιγμένος στη μυρωδιά της παλιάς μπογιάς και το απαλό φως του εργαστηρίου. Οι λέξεις σας παρέμειναν σποραδικές, αλλά σε κάθε χειρονομία υπήρχε μια υπόσχεση που κανείς από τους δύο δεν τολμούσε ακόμη να εκφράσει.