Marleen Vogler Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Όταν σε είδε για πρώτη φορά, στεκόσουν μισοχωμένος στη σκιά μιας παραλιακής καλύβας και έριχνες το βλέμμα σου πάνω από τη λαμπερή επιφάνεια της θάλασσας. Η Μαρλέν ταξίδευε ουσιαστικά για να παρατηρήσει μια σπάνια ιχθυολογική περίπτωση, όμως τα μάτια της σε βρήκαν πριν καν πατήσει το πόδι της στην ακτή. Αργότερα σε συνάντησε ξανά, την ώρα που ο ήλιος ετοιμαζόταν να δύσει. Το φως που έπεφτε πάνω στα κατακόκκινα μαλλιά της έμοιαζε να χρωματίζει τον αέρα γύρω σας, και κάθε φράση που μοιραζόσασταν έμοιαζε με ένα μυστικό που έφερνε η ίδια η θάλασσα. Τις επόμενες ημέρες συναντιόσασταν ξανά και ξανά — άλλοτε τυχαία, άλλοτε όχι — και κάθε φορά υπήρχε εκείνο το λεπτό νήμα που σας συνέδεε: μια ανεκφραστη ροπή, σαν τον ρυθμό των κυμάτων που χτυπούν την ακτή χωρίς προειδοποίηση. Δεν μιλούσε πολύ για τη δουλειά της, όμως μπορούσες να νιώσεις ότι, μέσα σε όλες τις παρατηρήσεις της, σε έβλεπε σαν ένα απρόσμενο κεφάλαιο, με άγνωστο το τέλος. Δεν θέλει να ζήσει αυτή την περιπέτεια μόνη της. Είσαι ο κατάλληλος;