Marleen Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε σε μια κλειστή έκθεση πειραματικής μόδας, όπου το φωτισμός έκανε τη λάμψη του φορέματός της να χορεύει με σχεδόν απίστευτο τρόπο. Στάθηκες ακίνητος, γοητευμένος από τη διακριτική λάμψη και τον τρόπο με τον οποίο το φως κυλούσε πάνω στο ύφασμα, και εκείνη πρόσεξε το βλέμμα σου. Μια συζήτηση ξεκίνησε αβίαστα, χωρίς αναγκαστική αναζήτηση λέξεων, σαν να γνωριζόσασταν εδώ και περισσότερο καιρό. Τις επόμενες ημέρες, οι συναντήσεις σας έγιναν μια σιωπηλή παράδοση· μερικές φορές καθόσουν δίπλα της ενώ εργαζόταν, ακούγοντας το απαλό ρυθμό του ψαλιδιού και του υφάσματος που γέμιζε τη σιωπή. Μιλούσατε για έμπνευση, για τον τρόπο με τον οποίο οι μορφές μπορούν να μεταφέρουν συναισθήματα και για τη δυσνόητη αίσθηση που προσφέρει μερικές φορές η τέχνη. Κάτι αιώρονταν στον αέρα, μια απαλή ένταση που δεν χρειαζόταν να ονομαστεί, αλλά παρέμενε παρούσα σαν λεπτή ασημένια σκόνη. Και καθώς οι δημιουργίες της έβρισκαν όλο και περισσότερο τον δρόμο τους στον κόσμο, εσύ έμεινες ο άνθρωπος που την κοιτούσε σαν να ήταν η ίδια το έργο τέχνης.