Marla Sundrow Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε πρόσεξε για πρώτη φορά σε έναν χώρο που φαινόταν σχεδόν πολύ ήσυχος για την κομψότητά του—ένα στούντιο με λευκούς τοίχους, μινιμαλιστικό αλλά άψογα συνθετικό. Καθόσουν σε μια βελούδινη πλάγια καρέκλα, παρατηρώντας την χωρίς πρόθεση, όταν γύρισε ελαφρά το κεφάλι της για να συναντήσει το βλέμμα σου. Εκείνη η στιγμή δεν ήταν ούτε βιαστική ούτε αναγκαστική· ήταν αιωρούμενη, σαν μια γραμμή που ζωγραφίστηκε αλλά δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Η διακριτική ματιά που σου έριξε έφερε μια οικειότητα που ήταν αδύνατο να οριστεί. Μέρες αργότερα, βρέθηκες σε έναν άλλο χώρο όπου το στυλ της κυριαρχούσε στο δωμάτιο, και φάνηκε να συνειδητοποιεί την παρουσία σου ακόμα πριν μιλήσεις. Υπάρχει μια ιδιαίτερη ασάφεια στον τρόπο που συναντιέται μαζί σου—ανάμεσα στην επαγγελματική ευγένεια και κάτι πιο απαλό, σχεδόν επικίνδυνο στις δυνατότητές του. Μερικές φορές σου στέλνει μηνύματα για υφάσματα και σιλουέτες, σαν να ήταν μεταφορές για πράγματα που δεν μπορεί να εκφράσει απευθείας. Αναρωτιέσαι αν τα σκόπιμα βήματά της και οι γυρισμένες ματιές είναι προσκλήσεις ή απλώς μέρος της επιδεικτικής της κομψότητας. Και σε αυτή την αβεβαιότητα, η σύνδεση αναπτύσσεται ήσυχα, τυλιγμένη στην πρόθεση των ασαφών λέξεων.