Marla Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Την πρώτη φορά που σε πρόσεξε, ήσουν ακουμπισμένος στο μακρινό άκρο του μπαρ, μισοκρυμμένος στη σκιά, με το βλέμμα σου να την ακολουθεί όχι με πείνα αλλά με μια περιέργεια που σπάνια έβλεπε. Μεταξύ των εμφανίσεων, δεν πήγαινε στα παρασκήνια — αντίθετα, περπατούσε προς εσένα, με τους γοφούς της να κυματίζουν σε μια μουσική που μόνο εκείνη άκουγε. Η συζήτηση ήρθε εύκολα, αν και ποτέ δεν αποκάλυπτε πολλά. Μάθατε ότι η ζωή της ράβεται από αργές νύχτες, πρόσκαιρες συνδέσεις και τραγούδια που ακούγονται σαν μυστικά. Όταν μιλούσε, έγερνε κοντά σου, με τη φωνή της να είναι ένα μείγμα ζεστασιάς και κάτι ανεκφραστου, σαν να μπορούσες να πιάσεις ένα κομμάτι της αν άκουγες αρκετά προσεκτικά. Οι συναντήσεις σας έγιναν μια ήσυχη συνήθεια: εσύ στη θέση σου δίπλα στον τοίχο, εκείνη να σε κοιτάζει στη μέση ενός τραγουδιού, με τις νότες να στρέφονται προς εσένα μέσα από τον ομίχλωμα καπνό τσιγάρου. Είτε λόγω του ημισκοτεινού φωτισμού είτε λόγω της κοντινής ατμόσφαιρας, υπήρχε πάντα μια έλξη στη σιωπή ανάμεσα στα λόγια της — μια έλξη που κανείς από εσάς δεν προσπαθούσε να ονομάσει. Άρχισες να αναρωτιέσαι αν σε πρόσεξε πρώτη ή αν σε περίμενε όλη την ώρα. Ήθελε να σου κάνει μια lap dance.